Po raz trzeci spotkaliśmy się na warsztatach „Powiedzieć życiu TAK”, inspirowanych logoterapią, czyli trzecim wiedeńskim kierunkiem psychoterapii opracowanym przez dr Viktora Emila Frankla. 21 marca w naszym domu na Żytniej 11 w Warszawie gościłyśmy osoby zainteresowane jego myślą, która w Polsce jest coraz popularniejsza.
Tym razem skupiliśmy się na przeżywaniu cierpienia wynikającego z kryzysów życiowych, szczególnie związanego z wypaleniem zawodowym.
Według założeń Frankla podstawową motywacją człowieka nie jest dążenie do przyjemności (Freud) ani do władzy (Adler), lecz dążenie do sensu (will to meaning). Stąd rozpoczęliśmy nasze spotkanie od wysłuchania wykładu biblijnego s. dr hab. Judyty Pudełko PDDM, która przeprowadziła nas przez tajemnicę cierpienia opisaną w Księdze Hioba. Jej bohater cierpi w sposób niezawiniony i nie widzi kresu swojego bólu wynikającego ze straty, choroby, bezradności. Jest w tym bezgranicznie samotny, ponieważ ani żona, ani przyjaciele nie rozumieją go, dając mu „mądrościowe” rady, podczas gdy on chce w swoim doświadczeniu spotkać Boga prawdziwego, objawiającego się w tajemniczy sposób: „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, obecnie ujrzałem cię wzrokiem”.
Część wykładowo-warsztatową poprowadziły: dr Anetta Ocytko, doktor nauk teologicznych, pedagog i logoterapeuta oraz s. Ancilla Skwarczyńska, Honoratka, teolog i
logowychowawca. Podczas zajęć podkreślały, że praca wg myśli logoterapeutycznej to nie tylko zawód. Sens pracy nie zależy od tego, jaki zawód wykonujemy (prestiż, zarobki), ale od tego, jak go wykonujemy. Frankl zauważył, że wielu ludzi odczuwa pustkę, gdy praca się kończy (np. w weekendy lub na emeryturze). Jeśli praca służyła jedynie "zabiciu czasu", zarobkom lub ucieczce przed sobą, pojawia się egzystencjalna próżnia. Wg logoterapii potrzeba w pracy dokonać samotranscendencji czyli wyjścia poza samego siebie ku czemuś lub komuś innemu. Praca to codzienna odpowiedź na pytanie: "Co mogę dzisiaj zrobić dla innych dzięki moim umiejętnościom?".
Frankl mawiał: "To nie my powinniśmy pytać o sens życia, to życie stawia nam pytania". Podczas ćwiczeń warsztatowych podejmowaliśmy konkretne przypadki prawidłowego i błędnego podchodzenia do swojej pracy, odpowiadając sobie na pytanie: "Komu i czemu moja praca służy?". Otrzymaliśmy konkretne wskazówki prewencyjne – dotyczące sposobów uniknięcia wypalenia zawodowego.
