Trzecie spotkanie z cyklu „U źródeł Piękna. Piękny człowiek” odbyło się w dniach 6-7 marca w naszym
domu na Żytniej 11 w ramach kwartalnych spotkań teologicznych. Tym razem rozważaliśmy, czym są
NATURA i ŁASKA, jak działają w człowieku i na ile natura człowieka jest zdolna do współpracy z łaską.
S. dr hab. Judyta Pudełko podjęła temat od strony biblijnej. Rozpoczęła od omówienia działania
Boga, który jest stwórcą natury i dawcą łaski. Bóg przyciąga nas przez to wszystko, co umieścił w
naszej naturze i jednocześnie przez niezliczone bogactwa łaski, których nam nieustannie udziela.
Zobaczyliśmy to na podstawie dwóch opisów uzdrowień: kobiety pochylonej Łk 13, 117) i
niewidomego pod Jerychem (Łk 1, 35-43). Próbowaliśmy też odpowiedzieć na pytanie pod względem
filozoficznym i biblijnym czym jest natura ludzka a czym Boża, w której mamy udział już teraz przez
łaskę. Jak rozumie te pojęcia Stary Testament, a jak św. Paweł tłumaczy to w swoich Listach.
Przyjrzeliśmy się opisowi stworzenia człowieka, jak natura ludzka wyglądała w raju i co się zmieniło
po grzechu. Zadaliśmy sobie pytanie, co jest potrzebne, aby obudzić łaskę i dar nowego życia w sobie.
W tym kontekście dowiedzieliśmy się, na czym polega współpraca naszej natury z łaską, czym jest w
tym kontekście przyjaźń z Bogiem i w co warto „zainwestować” w życiu duchowym.
Ks. dr Krzysztof Porosło podjął temat od strony dogmatycznej. Dowiedzieliśmy się, czym jest
„spełnienie” ludzkiej natury w porządku łaski, czym jest stan nieba i piekła, biorąc pod uwagę
działanie łaski, czy poprawne jest sformułowanie „łaska buduje na naturze”, co to znaczy, że łaska
jest do zbawienia koniecznie potrzebna. Wykładowca mówił o tym, czym jest rozdarcie ludzkiej
natury przez grzech, że łaska nie niszczy nas, ale uświęca – co czasem nie jest dla nas oczywiste.
Wytłumaczył też w jaki sposób śmierć Jezusa i Jego zmartwychwstanie ma realny wpływ na naturę
każdego człowieka. Usłyszeliśmy, czym jest łaska habitualna a czym aktualna, jak współpracować z
łaską według natury, czym jest łaska zasługująca i co to znaczy „zasługiwać u Boga”. Ks. Krzysztof
przestrzegł nas przed dwiema herezjami, mającymi swoje przejawy także we współczesności: herezją
pelagianizmu, czyli polegania jedynie na swojej woli (samozbawieniu) oraz herezji kwietyzmu (od łac.
quietus), która polega na czymś przeciwnym: braku działania z nadzieją, że łaska przemieni nam bez
naszej współpracy. Wprowadzając nas we Mszę świętą kapłan przypomniał o konieczności dobrego
przygotowania do liturgii i czynnego w niej uczestnictwa także przez zaangażowanie ciała, ponieważ
duchowość (także miłość) wyrażamy ciałem, na co wskazuje fakt, że najbardziej duchowy akt
zjednoczenia z Bogiem w Eucharystii jest czynnością bardzo naturalną: zjedzeniem posiłku…
Dowiedzieliśmy się też o tym, jak się zmienia „mieszkanie” duszy, gdy człowiek pozwoli się przez łaskę
zamieszkać. Nagrania video wkrótce na kanale Youtube @pddmSUBM
Kolejne spotkanie z cyklu „U źródeł Piękna” odbędzie się 15-16 maja (piątek-sobota) maja.
Zapisy przez formularz: https://forms.gle/mDUcR4cfzNzFhCju7
